Eksponati
PTT je 1992. izdala markicu kojom je obeleženo osamdeset godina od brodoloma Titanika 15. aprila 1912, autora Radomira Bojanića. Na dnu je napisan naziv države koja je markicu izdala, a koja je u tom trenutku brojala svoje poslednje dane.
Vođa partizanskog pokreta i predsednik Jugoslavije;
Originalni rad Antuna Augustinčića, prerezano, nepoznati počinilac;
„Čas anatomije“, 1998, detalj iz umetničkog rada Dragana Srdića
Simbol pobede (V) koriste hrvatski vojnici u toku rata, kao i albanski političari i demonstranti na Kosovu. Znak L u Crnoj Gori pokazuju pristalice Liberalnog saveza Crne Gore. Danas najpoznatiji srpski simbol (tri prsta) proširio se nakon demonstracija 9. marta 1991. godine. Armija Republike Bosne i Hercegovine imala je vlastiti pozdrav: raširenih pet prstiju desne ruke. Sprski antirežimski pokret Otpor proslavio je simbol stisnute šake.
Ratovi i sankcije pospešili su organizovani kriminal, a mnogi kriminalci su postali vođe paravojnih jedinica. Oružje je postalo deo svakodnevice. Od ranih 1990-ih odobrena je upotreba silikonskih umetaka u estetskoj medicini. Silikonske grudi postale su deo imidža brojnih balkanskih medijskih i muzičkih zvezda, često povezanih sa kriminalnim miljeom.
Na prvim višestranačkim izborima u Jugoslaviji, održanim 1990. godine, nadmoćnu pobedu odnele su nacionalističke stranke i njihovi lideri koji su svojim glasačima obećavali zaštitu, ali i svetlu budućnost.
Fotografije: Arhivska fotografija, nepoznat autor; Toni Hnojčik, „Kuća Grgurić, Budućnost“, 1992; Bojan Mrđenović, „Budućnost“, 2008.
Robna kuća i brojne prodavnice Budućnosti, uspešnog preduzeća iz Pakraca, uništene su u žestokim ratnim sukobima između 1991. i 1995. godine. Ostaci i ruševine ove nekada uspešne firme privatizovani su nakon rata.
Tranziciju postsocijalističkih društava ka kapitalističkoj ekonomiji pratilo je stvaranje novog društvenog sloja, tajkuna. Dok je većina stanovništva osiromašila, klasa novobogataša iskoristila je tranzicioni proces, ratnu situaciju i nestabilnost tržišta da akumulira značajno bogatstvo. Zlatni toaleti predstavljaju simbol njihove obesti.
U Srebrenici je počinjen jedan od najvećih zločina na evropskom tlu posle Drugog svetskog rata. Međunarodni sud pravde Ujedinjenih nacija i Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju proglasili su taj zločin genocidom, a na doživotnu kaznu zatvora osuđeni su komandant Vojske Republike Srpske general Ratko Mladić i predsednik Republike Srpske Radovan Karadžić. Do danas je DNK analizom identifikovano 8.372 ubijenih. „Cvijet Srebrenice“ je simbol sećanja na žrtve.
Tokom bombardovanja SRJ 1999. godine NATO je posebno delovao po infrastrukturi, a naročito mostovima. Računa se da je srušeno 44 drumska i 17 železničkih mostova. Posebno je teška situacija bila u Novom Sadu, gde su srušena sva tri mosta preko Dunava, koji su povezivali grad sa Petrovaradinom, Fruškom Gorom i glavnim putevima ka Beogradu i jugu zemlje. Ipak, ni tog leta nije se odustalo od rečnih plaža i „letnjih radosti“.
Fotografija: Miloš Cvetković
Policajci u Odžacima pred odlazak na vukovarski front u jesen 1991. Pred njima pleše naga žena iz Ukrajine ili Moldavije.
Fotografija: Pavo Urban
Pavo Urban (1969–1991) bio je mladi dubrovački fotograf. Dana 6. decembra 1991.JNA, srpski dobrovoljci i crnogorski rezervisti započeli su jedan od najžešćih napada na opkoljeni Dubrovnik, čije je jezgro žestoko bombardovano. Urban je tog dana hrabro snimao granatiranje i njegove posljedice. Te fotografije smatraju se nekim od najupečatljivijih dokumenata rata. Posljednju fotografiju snimio je neposredno prije vlastite pogibije, nedaleko od Orlandovog stupa u samom središtu Dubrovnika.
U Beogradu i drugim gradovima Srbije, antiratni aktivisti su tokom 1990-ih održali veliki broj demonstracija i protesta. Najveće antiratne demonstracije protiv opsade Sarajeva i rata u BiH organizovane su u Beogradu 31. maja 1992. pod nazivom „Crni flor“. Procenjuje se da je učestvovalo desetak hiljada građana.
Fotografija: Danilo Krstanović
Sanela i Emir Klarić venčali su se 1995. godine u opkoljenom Sarajevu. Mladenci šetaju Kulovićevom ulicom, a u pozadini se vide platna razapeta između zgrada, koja su štitila od napada snajpera sa okolnih brda. Danas se ova fotografija sretnih mladenaca smatra jednom od najvažnijih u istoriji ratne fotografije. Sanela i Emir su i dalje u braku i imaju dve kćerke.
Fotografija: Paul Lowe
Proslavljena teoretičarka i spisateljica Suzan Zontag je 1993. godine u opkoljenom Sarajevu režirala predstavu Čekajući Godoa.
